تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :

هیئت روضه الحسین(ع)ماسال
 
 
نویسنده : حاج سید محمد حسین سید اخلاقی
تاریخ : چهارشنبه 13 مهر 1390
دلنوشته ها
السلام علیک ایها الامام الرئوف علی ابن موسی الرضا علیه السلام
 
و سلام نام خداست...

دستت را می گذاری روی مرزی ترین نقطه وجودت یک حس گمشده آهسته شروع می کند

به جوانه زدن...

سلام می کنی چشمت مست تماشای گنبد طلا می شود...

بو می کشی تا ریه هایت پر شود از عطر حضور نگاه مهربان امام رضا

و احساس تازگی اندیشه های خسته ات را فرا می گیرد...

زیر لب زمزمه می کنی یا ضامن آهو یا غریب الغربا حواست به من هست؟

دلت را جا گذاشتی در حرم و گره اش زدی به ضریح امام رضا...

حرفهای دلم ...

مولای من! تو را امام غریب می ‌نامند، می ‌دانم بد میزبانی بودند و در مهمان ‌نوازی وفا نكردند.

مولای من! بعد از گذشت روزگار، حال تو میزبان ما هستی؛ تو میزبان گریه‌ها و نیازها؛ غم‌ها و دلتنگی ‌های ما هستی.
تو كه غریبی را احساس كرده‌ای! حال غریبه‌ها به آستان كرم تو چشم دوخته‌اند و به دستان پر مهرت توسل كرده‌اند.

مولای من! می ‌خواهم از زائرانی بگویم كه جاده به جاده و شهر به شهر گذشته ‌اند تا نفسی مهمان شوند و از می عشق تو بنوشند.

مولای من! می خواهم از سنگ فرش آستان مقدّست بگویم كه سجده ‌گاه قدوم مهمانانت شده است؛ از كبوتران عاشقی كه گرداگرد حرم پاک تو می ‌چرخند و تو را طواف می ‌كنند؛ از نسیم بگویم كه بیرق گنبدت را بوسه ‌باران می كند و عطر دلربای تو و اشک تمنای زائرانت را به اوج افلاک می برد.

مولای من! می ‌خواهم از آسمان بگویم كه هر روز نه، هر ساعت نه، هر لحظه و ثانیه از تو جان می ‌گیرد و در پیشگاه شكوه تو جان می ‌دهد.

ای آفتاب مهربانی! می ‌خواهم از خورشید بگویم كه هر طلوع با انوار خود به پنجره فولاد تو چنگ می ‌زند و از ضریح تو نور می ‌گیرد.

ای حجت خدا ! خوش به حال جاده كه از قدوم زائرانت بغض تنهایی خود را می ‌شكند و خاک پایشان را به سینه زخم‌آلود خود می ‌زند كه عمری است از طواف تو جا مانده است.
خوش به حال رواق‌ها، درها و دیوارهایی كه از نفس مهمانانت پِر می ‌گیرند و به ضریح پاک تو می ‌رسند. خوش به حال مناره ‌ها وكاشی ‌ها!

این شعرو تقدیم میکنم به همه ی عاشقان امام رضا که دوست دارن تو حرم آقا علی ابن موسی الرضا باشن:

قد هزار تا آسمون كبوتراتو دوس دارم، وقتی میام امام رضا سوقاتی گندم میارم/ وقتی میام به مشهدت داغ دلم تازه میشه، دلم میره كرببلا غصه بی اندازه میشه/ تنگ میشه تا دلم برات عكس حرم رو می گیرم، تو خیالم میام پیشت كنار گنبد می شینم/ دنیا بدون مشهدت از خونمون كوچک تره، وا نمیشه دلم آقا با صد هزارتا پنجره/ بس كه به مشهد اومدم جاده ها باهام رفیق شدن، چرا نمی رسم به تو ثانیه ها دقیق شدن/ دلم برای صحن تو نگاه بكن پر می زنه، این دفعه كه من اومدم نگو كه وقت رفتنه/ امید دارم كه من بیام دوباره پاكم بكنی، تو صحن اسماعیل طلا یه گوشه خاكم بكنی...


می توانید دیدگاه خود را بنویسید
شراره زهرا سه شنبه 8 بهمن 1392 07:07 ب.ظ
مممنون
دوشنبه 1 مهر 1392 01:37 ب.ظ
واقعا ممنون بسیار زیبا بود عالی واقعا عالی منو هم گریه اوردین
حسین پنجشنبه 28 دی 1391 02:20 ب.ظ
سلام همسنگر
وب خوبی دارید
ممنون میشم ی سرم به من بزنید و با من تبادل لینک کنید
لطفا منو با اسم مادر سادات زندگیم فدات لینک کنید
منتظرتون هستم
یا علی

چهارشنبه 12 مهر 1391 08:17 ب.ظ
سلام علیکم
دوست گرامی شما که خود را فدایی رهبر می دانید درست نیست مطلب شخص دیگری را به نام خود در وبلاگتان بگذارید. این دل نوشته مربوط به خانم یلدا بهرامی است که در چندین سایت دیگر با نام خودشان ثبت شده بود.
بهتر بود شما هم با نام ایشان در وبلاگتان میگذاشتید.
@@ چهارشنبه 15 شهریور 1391 07:35 ب.ظ
سلام
آقا ما از مطلبتون توی سایتمون با اجازتون استفاده کردیم
http://emamemehrabun.blogfa.com/
خدا خیرتون بده
او خواهد آمد دوشنبه 18 مهر 1390 08:23 ب.ظ
سلام زیبا بود
او خواهد آمد جمعه 15 مهر 1390 05:54 ب.ظ
سلام
نسبت به ما کم لطف شدین سر نمیزنین
منتظر حظور سبزتون هستیم
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.